پدافند غیر عامل
4 ماه پیش ارسال شده

+ پدافند غیر عامل
برنامه های روز دوم جشنواره تئاتر فجر / برگزاری پنل تخصصی «چرا تئاتر مهم است» – اخبار سینمای ایران و جهان
4 ماه پیش ارسال شده

به گزارش اس استار وی، امروز  ۲۹ دی‌ماه «منزل به منزل» در باغ کتاب دومین اجرای خود را می‌گذراند و «ریموت تهران» محصول کمپانی «ریمینی پروتکل» از کشور آلمان به عنوان یک نمایش محیطی (پرفورمنس‌آرت) در مسیر پارک شفق به چهارراه ولیعصر ساعت ۱۰ صبح نخستین اجرای خود را پشت سر گذاشت.

همچنین سالن‌های دولتی در اختیار جشنواره با نمایش‌های مختلفی میزبان مخاطبان است. نمایش «سندروم پای بیقرار» به کارگردانی عبدالله برجسته از مشهد ساعت ۱۸ در تالار چهارسوی مجموعه تئاترشهر اجرا می‌شود. «تاریکی» به کارگردانی رامین اکبری ساعت ۱۶ در تالار سایه و «رولور» به کارگردانی پوریا کاکاوند ساعت ۱۶:۳۰ در تالار قشقایی این مجموعه تئاتری اجرا می‌شوند.

«تنهایی پر هیاهو» تولید مشترک ایران و فرانسه به کارگردانی افشین غفاریان ساعت ۱۸ در سالن سمندریان تماشاخانه ایرانشهر و نمایش «اگه بمیری» به کارگردانی سمانه زندی‌نژاد ساعت ۱۷ در سالن ناظرزاده کرمانی این تماشاخانه به صحنه می‌روند.

«مفیستو» ی مسعود دلخواه که روز گذشته نیز با استقبال مخاطبان جشنواره مواجه شد، امروز نیز رأس ساعت ۱۶ در تالار مولوی میزبان مخاطبان خواهد بود. «ماراساد» به کارگردانی ایمان اسکندری هم دومین اجرای خود را ساعت ۱۷ در تالار حافظ به انجام می‌رساند.

رزیدنسی

پروژه رزیدنسی سی‌وششمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، امروز با سه گزارش-اجرا پایان می‌یابد. «رزیدنسی بینارشته‌ای» با موضوع بحران آب ساعت ۱۱ در تئاتر آفتاب اجرا شد. ادوارد سورس معمار و کارشناس آب از فرانسه، الیویر کلر کارگردان از سوئیس، استوارت دنیسون دراماتورژ و کارشناس بینافرهنگی از انگلیس، ‌دیمین سروانتس کارگردان از مکزیک، لیدا بنکدار نمایشنامه نویس از ایران  و بردیا دهقانی طراح صحنه از ایران گروه این رزیدنسی را تشکیل می‌دهند.

رزیدنسی «طراحی حرکت معاصر» با موضوع مرزهای نامرئی بین فضاهای عمومی و خصوصی ساعت ۱۵ در تئاتر آفتاب برگزار می‌شود. دو گروه اجرای این رزیدنسی را به عهده دارند؛ ساغر حسینی‌پور، یلدا پاکزاد، سحر مکتبی اجراگران از ایران، ماری اریکسون اجراگر از نروژ، امید سعیدی نوازنده نی انبان از ایران، ‌گروه اول را شکل می‌دهند و اعضای گروه دوم می جوهانسن طراح حرکت از سوئد، گلنوش قهرمانی، نگین تبرا، مهان راد اجراگر از ایران هستند. رزیدنسی آخر نیز با عنوان «رزیدنسی کار روی متن» با موضوع بررسی استراتژی‌های تمرین برای متن «خانه» نوشته نغمه ثمینی، ‌ساعت ۱۷ در تئاتر آفتاب برگزار می‌شود. اعضای گروه این رزیدنسی گتان واسارات کارگردان از فرانسه، رابین استیگمن بازیگر از هلند، ‌هنرمندان ایرانی؛ محمد منعم نمایشنامه نویس احمد سلگی کارگردان، دیبا خاتمی بازیگر و ملودی آرام نیا بازیگر هستند.

نمایش‌های خارج از صحنه

نمایش محیطی «شهرهای نامرئی» تولید کمپانی ایتالیایی «پاتلچ» از امروز تا ۲ بهمن در باغ موزه قصر میزبان مخاطبان خواهد بود. این نمایش از سال ۱۹۹۱ در بسیاری از شهرهای جهان اجرا شده است.

«تندیسی برای شهر» مختار محمدی از مریوان، ساعت ۱۲:۳۰ در مترو میدان ولیعصر و ساعت ۱۶:۳۰ در محوطه تئاترشهر اجرا می‌شود. «سلبریتی‌های گمنام» از بوشهر به کارگردانی سپیده حجامی، از نمایش های بخش کاربردی این دوره نیز دومین دو اجرا در محوطه تئاترشهر و محوطه خانه هنرمندان دارد. «یک سوءتفاهم کوچک» کاری از امیر رجب پور از رودسر، «سرنخ» محمدرضا دهقان، ‌ »آیینه زندگی» فاروق حسن پور از آثار برگزیده دوازدهمین جشنواره تئاتر خیابانی مریوان، در محوطه‌های منظورشده جشنواره اجرا می‌شوند. «نادیدنی یا هرطور شما دوست دارید» کاری از جعفر حجازی و «بعد از اتفاق» پویان باقرزاده در عمارت روبرو اجرا می‌شوند.

برنامه‌های فرااجرایی

سوزان کندی پنل تخصصی «چرا تئاتر مهم است» را به همراه لیلا ارجمند و مارین ون هولک ساعت ۱۷ امروز در سالن شهناز خانه هنرمندان برگزار می‌کند. ورود برای عموم آزاد است.

+ برنامه های روز دوم جشنواره تئاتر فجر / برگزاری پنل تخصصی «چرا تئاتر مهم است» – اخبار سینمای ایران و جهان
دانلود آهنگ جدید دنگ شو تلاطم
4 ماه پیش ارسال شده

این مطلب از وب سایت آپ موزیک رپورتاژ گردید و صرفا جهت اطلاع شما از این آهنگ می باشد...

دانلود آهنگ جدید دنگ شو تلاطم

امروز شما آپ موزیکی ها میتوانید دانلود کنید و لذت ببرید از آهنگ تلاطم با صدای دنگ شو

Exclusive Song: Dang Show – “Talatom” With Text And Direct Links In UpMusic

Dang Show Talatom دانلود آهنگ جدید دنگ شو تلاطم

متن آهنگ تلاطم دنگ شو

♪♪♫♫♪♪♯
در این تلاطم بودن به پای لحظه دویدن کجاست جای رسیدن کجاست جای رسیدن
کجاست خانه لیلی کجاست راحت مجنون بس است قصه شنیدن کجاست جای رسیدن
♪♪♫♫♪♪♯  در این سیاهی شبها شکست واژه به لب ها خدای شعر دمیدن کجاست جای رسیدن ♪♪♫♫♪♪♯
از این خمار فراری از ان قرار گریزان شکست پای رمیدن کجاست جای رسیدن
♪♪♫♫♪♪♯  منم که سینه چاکم فتاده است به خاکت نگو کم است خزیدن کجاست جای رسیدن ♪♪♫♫♪♪♯
در این تلاطم بودن به پای لحظه دویدن کجاست جای رسیدن کجاست جای رسیدن
کجاست خانه لیلی کجاست راحت مجنون بس است قصه شنیدن کجاست جای رسیدن

UpMusicTag دانلود آهنگ جدید دنگ شو تلاطم
در این سیاهی شبها شکست واژه به لب ها خدای شعر دمیدن کجاست جای رسیدن
♪♪♫♫♪♪♯  از این خمار فراری از ان قرار گریزان شکست پای رمیدن کجاست جای رسیدن ♪♪♫♫♪♪♯
منم که سینه چاکم فتاده است به خاکت نگو کم است خزیدن کجاست جای رسیدن
♪♪♫♫♪♪♯  در این تلاطم بودن به پای لحظه دویدن کجاست جای رسیدن کجاست جای رسیدن ♪♪♫♫♪♪♯
کجاست خانه لیلی کجاست راحت مجنون بس است قصه شنیدن کجاست جای رسیدن

♪♪♫♫♪♪♯

دنگ شو تلاطم

برای دانلود بر روی لینک روبرو کلیک کنید : دانلود آهنگ جدید دنگ شو تلاطم

+ دانلود آهنگ جدید دنگ شو تلاطم
مطالعات تطبیقی هنر
4 ماه پیش ارسال شده

+ مطالعات تطبیقی هنر
اعلام قیمت بلیت های جشنواره فیلم فجر/ حضور عوامل فیلم‌ها در تمام ۱۲ سینمای جشنواره – اخبار سینمای ایران و جهان
4 ماه پیش ارسال شده

به گزارش اس استار وی، جلسه هماهنگی مدیران سینماهای جشنواره ملی فیلم فجر با حضور مسئولان امور سینماهای وزارت ارشاد و مدیران سینماهای نمایش‌ دهنده فیلم‌های جشنواره برگزار شد و مدیران سینماها از تجربیات و مشکلات پیش‌روی خود در راه برگزاری جشنواره گفتند.

در این جلسه محمدرضا فرجی مدیر کل سینمای حرفه‌ای با یادی از عبدالحمید جلیل‌زاده سینمادار فقید، گفت: کار سنگین و سختی است که از بین ۲۲ سالن ۱۲ سالن را برای جشنواره انتخاب کنیم. برخی از صاحبان سینماهایی که سال‌های گذشته در جشنواره حضور داشتند امسال گله ‌مندند که باید یادآوری کنم امسال تنها ۲۴ فیلم برای نمایش در سینماهای مردمی جشنواره در نظر گرفته شده پس ما ناگزیر هستیم تا تعداد سینماها و صندلی‌ها را هم محدودتر کنیم.

وی با اشاره به ازدحام‌هایی که معمولا در ایام جشنواره صورت می‌گیرد، تأکید کرد: دهه فجر، مقطعی است که باید در آن ارزش‌های انقلاب حفظ شود و ما نیز باید تا جایی که توان داریم در خدمت جشنواره باشیم. همانطور که مقام معظم رهبری تاکید کرده‌اند، اخلاق‌مداری برای مسئولان لازم است و سینماداران در موقعیت‌های شلوغ جشنواره باید با حوصله و صبر با مخاطبان رفتار کنند و به احترام ایام فجر، به مردم خدمت‌رسانی کنند.

فرجی در بخش دیگری از صحبت‌های خود در جمع مدیران سینمایی گفت: تأکیدی که دبیر جشنواره دارد این است که سینماها از هر لحاظ آماده میزبانی از مردم باشند. کارشناسان ما نیز بازرسی‌هایی در این زمینه داشته‌اند و طبق گزارش‌هایی که به ما داده‌اند، مطلع شده‌ایم که سینماها آماده‌سازی‌های لازم را انجام داده‌اند. از صاحبان سینماها درخواست داریم که آن دو درصد سهم گیشه را که برایشان در نظر گرفته شده حفظ کنند. امسال باید تعداد بلیت‌ها که برای گیشه در نظر گرفته شده حفظ شود و نباید این سهم فروخته شود، باید بر توزیع بلیت‌ها سانس به سانس نظارت کرد تا حقوق مردم از بین نرود.

وی در مورد سانس‌های فوق‌العاده جشنواره گفت: مشکلی برای سانس‌های فوق العاده نخواهیم داشت. سانس‌ها مشخص هستند که از ساعت ۱۵ تا ۲۳ ادامه دارند، به طور متوسط در روز، هر سینما ۴ سانس خواهد داشت که سانس‌های اول و آخر تکراری هستند و در مورد هر فیلمی که نیاز به سانس فوق‌العاده داشته باشد، ما قطعا همکاری خواهیم کرد.

این مدیر سینمایی در مورد قیمت بلیت‌های جشنواره سی و ششم گفت: قیمت بلیت در سالن‌های سینمایی راگا، کیان و تماشا به صورت سری هشت هزار تومان و به صورت تک ۱۰ هزار تومان خواهد بود، قیمت بلیت در سایر سینماها نیز به صورت سری ۱۲ هزار تومان و به صورت تکی ۱۵ هزار تومان در نظر گرفته شده است.

در بخش دیگری از این جلسه مسعود نجفی مدیر روابط عمومی سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر، گفت: امسال با توجه به اینکه کاخ مردمی برای جشنواره در نظر گرفته نشده است، قرار است عوامل فیلم‌ها در تمام ۱۲ سینمای جشنواره حضور پیدا کنند. معرفی فیلم‌ها به طور کامل برنامه ریزی شده و قرار بر این است که هنرمندان، فیلم‌های خود را حداقل در یک سانس کنار مردم ببینند. همچنین در این روزها عکاسان و نمایندگان روابط عمومی جشنواره نیز در سالن‌ها حضور خواهند داشت. از سال گذشته سعی شد فعالیت سینماهای میزبان جشنواره منعکس شود و ما هم به صورت تصویری و کامل این فعالیت را منعکس کردیم. امسال هم قرار بر این است که هر روز آماری از سینماها داشته باشیم. جدول معرفی و نمایش فیلم‌ها نیز در قطع پالتویی برای مخاطبان ایام جشنواره در نظر گرفته شده است که در سالن‌های سینما توزیع خواهد شد.

وی در جمع مدیران سینماها با اشاره به رأی‌گیری از مردم در سینماهای جشنواره در مورد نحوه اخذ آرای مردمی، یادآور شد: اپلیکیشنی برای این کار در نظر گرفته شده است که مردم می‌توانند با کدی که روی بلیت درج شده و اطلاعاتی که توسط تیزر ابتدای هر فیلم به مخاطبان می‌دهد، ۵ رأی داشته باشند و امسال برای همه سینماها امکان اخذ رأی مردمی وجود دارد.

جلسه هماهنگی مدیران سینماهای جشنواره فیلم فجر با حضور مرادی مسئول امور سینماها، حمیدرضا رضوی (چهارسو)، علی پورابراهیم (جوان)، علی هیربد (فرهنگ)، حسین کشاری (استقلال)، فرجام آژیر (راگا)، میلاد مالکی (کوروش)، محمد قاصداشرفی (ماندانا)، موسی خانی (اریکه ایرانیان)، رضا سعیدی‌پور (آزادی)، محمد قنبری (مگامال)، مجید فولادوند (کیان)، مسعود نجفی (تماشا) برگزار شد.

سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر از ۱۲ تا ۲۲ بهمن ماه ۱۳۹۶ به دبیری ابراهیم داروغه‌زاده برگزار خواهد شد.

*مهر

+ اعلام قیمت بلیت های جشنواره فیلم فجر/ حضور عوامل فیلم‌ها در تمام ۱۲ سینمای جشنواره – اخبار سینمای ایران و جهان
دانلود ریمیکس آهنگ شاد مگه داریم از محسن ابراهیم زاده
4 ماه پیش ارسال شده

این مطلب از وب سایت آپ موزیک رپورتاژ گردید و صرفا جهت اطلاع شما از این آهنگ می باشد...

دانلود ریمیکس آهنگ شاد مگه داریم از محسن ابراهیم زاده

ریمیکس جدید و بسیار شنیدنی و شاد خواننده خوب کشور محسن ابراهیم زاده بنام مگه داریم با متن و دو کیفیت عالی

آهنگسازی : محسن ابراهیم زاده / ترانه : علیرضا مرتضی قلی / تنظیم کننده و میکس و مسترینگ : مصطفی مومنی

Download New RemixMage Darim | Mohsen Ebrahimzade With Text And Two Quality In UpMusic

Mohsen Ebrahimzadeh Mage Darim DJ M2 Remix دانلود ریمیکس آهنگ شاد مگه داریم از محسن ابراهیم زاده

متن آهنگ مگه داریم از محسن ابراهیم زاده
♪♪♫♫♪♪♯
مگه داریم اینهمه عاشقو مجنون مگه داریم مگه داریم ♪♪
کاری به روزو شبو هفته و هر سال نداریم هر دقیقه بی قراریم ♪♪
مگه داریم اینهمه عزیزتر از جون مگه داریم مگه داریم ♪♪
حال هیچ چیو بجز حال همین حال نداریم آره خوبو سرحالیم ♪♪
وای چه حالی تو به من بگو الان تو چه حالی خوشحالی ♪♪
وای چه حالی تو کنارم یعنی این عشق حوالی ♪♪
در چه حالی وای چه حالی همه هستن همه عالی ♪♪
وااای از نگات نگم از چشات نگم از دلم نگم برات ♪♪
وااای از تبم نگم از شبم نگم آخه مستم از هوات ♪♪
عشقم نگم برات ♪♪

UpMusicTag دانلود ریمیکس آهنگ شاد مگه داریم از محسن ابراهیم زاده
مگه داریم اینهمه عاشقو مجنون مگه داریم مگه داریم ♪♪
کاری به روزو شبو هفته و هر سال نداریم هر دقیقه بی قراریم ♪♪
مگه داریم اینهمه عزیزتر از جون مگه داریم مگه داریم ♪♪
حال هیچ چیو بجز حال همین حال نداریم آره خوبو سرحالیم ♪♪
موج موهات تب دستات با اون جادوی چشمات منو میبره تا توی ابرا ♪♪
زندگیمی همه چیمی مث یه عشق قدیمی با تو میمونم تا ته دنیا ♪♪
تا ته دنیا ♪♪
مگه داریم اینهمه عاشقو مجنون مگه داریم مگه داریم ♪♪
کاری به روزو شبو هفته و هر سال نداریم هر دقیقه بی قراریم ♪♪
مگه داریم اینهمه عزیزتر از جون مگه داریم مگه داریم ♪♪
حال هیچ چیو بجز حال همین حال نداریم آره خوبو سرحالیم ♪♪

♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪♪

دانلود ریمیکس آهنگ شاد مگه داریم

برای دانلود بر روی لینک روبرو کلیک کنید : دانلود ریمیکس آهنگ شاد مگه داریم از محسن ابراهیم زاده

+ دانلود ریمیکس آهنگ شاد مگه داریم از محسن ابراهیم زاده
عکس/ کنسرت علیرضا طلیسچی در سی و سومین جشنواره موسیقی فجر
4 ماه پیش ارسال شده


عکس/ کنسرت علیرضا طلیسچی در سی و سومین جشنواره موسیقی فجر

+ عکس/ کنسرت علیرضا طلیسچی در سی و سومین جشنواره موسیقی فجر
عکس/ کنسرت امیرعباس گلاب در سی و سومین جشنواره موسیقی فجر
4 ماه پیش ارسال شده


عکس/ کنسرت امیرعباس گلاب در سی و سومین جشنواره موسیقی فجر

+ عکس/ کنسرت امیرعباس گلاب در سی و سومین جشنواره موسیقی فجر
نو سلبریتی هایی با محتوای هیچ – اخبار سینمای ایران و جهان
4 ماه پیش ارسال شده

اس استار وی: رامبد جوان در تازه ترین پروژه ی تجاری اش به سراغ سلبریتی های اینستاگرامی با برند #تگ_استار رفته است. سلبریتی هایی که در اینستاگرام به محتوای طنز، تبلیغ رستوران ها و فروشگاه ها، تولید دابسمش و از این قبیل موضوعات میپردازند. اما مهمانان دیگر این مراسم افرادی بودند که از بستر رقص و موضوعات هجو در فضای مجازی شناخته شده اند که این موضوع تعجب برانگیز است.

به گزارش اس استار وی، رامبد جوان در تازه ترین پروژه ی تجاری اش به سراغ سلبریتی های اینستاگرامی با برند #تگ_استار رفته است. سلبریتی هایی که در اینستاگرام به محتوای طنز، تبلیغ رستوران ها و فروشگاه ها، تولید دابسمش و از این قبیل موضوعات میپردازند. اما مهمانان دیگر این مراسم افرادی بودند که از بستر رقص و موضوعات هجو در فضای مجازی شناخته شده اند که این موضوع تعجب برانگیز است. افرادی که صرفا زندگی خود را با رنگ و لعاب به اصطلاح امروزی لاکچری در اینستاگرام به اشتراگ میگذارند و درامدی از این به تبلیغات به دست می آورند. به این افراد اینفلوئنسر میگویند که در فضای مارکتینگ و سبک زندگی فعالیت میکنند.

اینفلوئنسر مارکتینگ، بازاریابی تاثیرگذار است، افرادی سرشناس در اجتماع، که توانسته اند مخاطبان زیادی را جذب کنند. اینفلوئنسر ها ممکن است در جامعه شخصیتی محبوب، مانند ورزشکاران و یا بازیگران باشند. اینفلوئنسر ها ممکن است دارای ۵ ویژگی زیر باشند:

درگیر انجمن‌ها، جنبش‌های سیاسی، موسسات خیریه و غیره هستند. دارای شبکه‌های بزرگ اجتماعی هستند، به دنبال دیگران هستند و به آنها اعتماد دارند، دارای منافع متعدد و گوناگون هستند

با افزایش چشمگیر استفاده از تلفن های همراه هوشمند، افراد زیادی از جامعه هستند که در شبکه های اجتماعی عضو شده و در آن فعالیت می کنند. در ایران، دو شبکه اجتماعی اینستاگرام (نرم افزار اشتراک گذاری تصویر) و پیام رسان تلگرام، بیشترین تعداد کاربر را نسبت به شبکه های اجتماعی دیگر دارند. در این میان اینفلوئنسر ها با بهره گیری از این فرصت، توانسته اند به جذب مخاطبان بپردازند.

بازاریابی افراد تاثیرگذار یا اینفلوئنسر مارکتینگ به شکلی از بازاریابی گفته می شود که تمرکز آن به جای بازار هدف بر روی افراد تاثیر گذار قرار گرفته است. اینفلوئنسر مارکتینگ به دنبال اشخاص تاثیر گذار و سپس خریداران بالقوه ی تاثیر گرفته از آنها می پردازد و بازاریابی را در جهت فعالیت های این افراد هدایت می کند

حال این سوال پیش می آید که ایا این پروژه میخواهد به سلبریتی هایی که بدون هیچ پیش زمینه ی اکادمیک و محتوایی در فضای مجازی معروف شده اند رسمیت ببخشد و یا مدل تلنت شو های شبکه های ماهواره ای را در ایران از بستر شبکه های اینترنتی دنبال کند؟

حضور رامبد جوان در این پروژه که برنامه موفق خندوانه را در سالیان گذشته از شبکه نسیم به روی آنتن برده است چه قدر میتواند به معروف کردن این نو سلبریتی ها منجر شود!؟

آیا فعالیت های #تگ_استار به تامین محتوای سازمان صدا و سیما که به تازگی به خواننده ها و استند آپ کمدین های نوظهور که از بستر فضای مجازی رشد کرده اند، تاثیر خواهد گذاشت!؟

آیا این افراد با رسمی تر کردن فعالیت هایشان به دنبال معرفی خود در بستر رسمی و حقوقی، ذیل یک برند و بعنوان الگو برای نسل جوان دهه هفتادی و نوجوان دهه هشتادی هستند!؟

در پایان این نکته حائز اهمیت است که بستر فضای مجازی این روزها محل بحث کارشناسان این حوزه است و متاسفانه هیچ نظارت محتوایی بر این فضا صورت نمیگیرد. با ادامه روند فعالیت های این مدل مارکتینگ ها نظیر #تگ_استار با حضور چهره های مجازی، لزوم حضور شورای عالی فضای مجازی دراین سری موضوعات وهمچنین نظارت بر محتواهای تولیدی از طرف دستگاه های مربوطه پیشنهاد میشود.

*محمد امین اس استار ویوزی

+ نو سلبریتی هایی با محتوای هیچ – اخبار سینمای ایران و جهان
سینمای دهه‌ی ۶۰ ؛ نه احیای فیلمفارسی نه تعطیلی سینما
4 ماه پیش ارسال شده

نگاهی گذار به سینمای دهه‌ی ۶۰

«روبرت صافاریان»: شاید راه مناسب برای شناخت سینمای دهه ۶۰ این باشد که از اواخر این دهه شروع کنیم. آغاز و پایان دهه ۶۰، نیمه اول و نیمه دومش، با هم فرق های جدی دارند. شاید کل این دهه را بشود دوران گذاری از حالت بلاتکلیفی و ناروشنی اولین سال های بعد از انقلاب به دهه ۷۰ دانست، دهه ای که به جرئت می توان گفت تکلیف سینما در ایران دیگر روشن شده است. و باز بد نیست بحث را به جای تصمیم گیری ها و سیاست گذاری ها و از این قبیل امور، از خود فیلم ها شروع کنیم. بالاخره محصول همه این سیاست گذاری ها و تصمیم گیری ها در سطوح گوناگون حکومتی و در ارگان های تصمیم گیرنده فرهنگی، محصولات سینمای ایران، فیلم ها و ژانرها و بازیگران و کارگردانان هستند دیگر. فرض کنیم ایرانیِ سینمادوستی را اواخر دوره رژیم پیشینی به سیاره دیگری برده باشند و او حالا بعد از یک دهه به زمین و به ایران برگشته باشد (واریاسیونی از اگر موجودی از سیاره دیگری به زمین بیاید و ببیند..؟). او چه می بیند و احساسش در قابل چیزی که می بیند چه خواهدبود؟ خب، اول می بیند کارگردان هایی که در سال های ۵۰ در ایران فیلم می ساختند، هنوز دارند فیلم می سازند. یعنی آدم هایی که همان اسم ها را دارند، اما طبیعتا دیگر آن جوان های سی و خرده ای ساله نیستند. تغییر مهم تر اما در نوع فیلم هایی است که آنها می سازند.

• «داریوش مهرجویی» فیلمی ساخته به نام اجاره نشین ها (۱۳۶۵). فیلمی کمدی که قهرمان اصلی اش مادربزرگ خانواده است و روشنفکرانش- مثلا آن وکیل و خانمش و آن خواننده اپرا- کاملا درمانده اند. فیلمی درباره مشکل مسکن که اما پایانش خوش است و قرار می شود اجاره نشینان خانه دار شوند. آیا این همان داریوش مهرجویی است که فیلم تلخ دایره مینا (۱۳۵۳) را ساخته است درباره بی چیزانی که خون خود را می فروشند؟ البته «عزت الله انتظامی» و «حمیده خیرآبادی» از  آن دوران آمده اند. اما «نادره»( حمیده خیرآبادی )به خصوص، در هیئت تازه ای است؛ در نقش مادربزرگی که بهتر از همه جوانان و میان سالان اوضاع را می بیند و در میان همه آدم های سرگردان فیلم اخلاقی ترین است.

• «عباس کیارستمی» هم فیلمی ساخته به نام خانه‌ی دوست کجاست؟ (۱۳۶۵)؛ فیلمی درباره کودکی که برای رساندن دفترچه مشق به هم کلاسی اش به هر دری می زند، که اگر دفترچه به دست او نرسد، او را از مدرسه اخراج می کنند. فیلم از نظر طرح عمومی قصه (تلاش کودکی برای رسیدن به یک هدف و بی اعتنایی بزرگ سالان پیرامونش)، شباهت آشکاری به فیلم مسافر دارد، فیلمی که کیارستمی در سال ۱۳۵۳ ساخته، اما از نظر درون مایه، درست ضد آن فیلم است. در آنجا با کودکی رو به رو بودیم که برای رسیدن به هدفش به هر کاری دست می زند، از خانه پول می دزدد و با دوربین خالی از بچه ها در ازای دریافت پول عکس می گیرد تا هزینه سفرش به تهران را برای تماشای مسابقه فوتبال تیم محبوبش درآورد و اینجا تنها هدفش کمک به دوستش است. آنجا آخرش خواب می ماند و به هدفش نمی رسد و اینجا سرانجام دفترچه دوستش را، در حالی که خودش مشق هایش  را نوشته، جلوی او می گذارد. طرح قصه واحدی آنجا تلخ و اینجا شیرینی است. دیگر این که کیارستمی به کل روستایی شده، به طبیعت رو آورده، در حالی که پیش از انقلاب هرچه فیلم ساخته بود در شهر بود.

• «ناصر تقوایی» و «علی حاتمی» و «بهرام بیضایی» هم فیلم می سازند. «علی حاتمی» در سال ۱۳۶۲ کمال الملک را ساخته و در سال ۱۳۶۸ مادر را. علاوه بر سریال تاریخی و پربیننده تلویزیونی به نام هزاردستان. او بیشتر به خودش شبیه است. البته نه به علی حاتمی ای که طوقی (۱۳۴۹) را ساخت. «ناصر تقوایی» فیلم ناخدا خورشید را در سال ۱۳۶۵ ساخته که اقتباسی است از داستان داشتن و نداشتن «همینگوی» با ایجاز و قصه گویی دقیق و سخت مورد توجه قرار گرفته است و سرانجام «بهرام بیضایی» با علاقه اش به پروداکشن بزرگ (طبیعتا در مقیاس سینمای ایران) و گرایش بیشتری به شاخصه های سینمای بدنه، فیلم شاید وقتی دیگر (۱۳۶۶) را ساخت با قصه ای معماگونه و ملودرام و ماجرای یافتن خواهر دوقلو.

آیا این فیلمسازان برای اینکه بتوانند به کار فیلمسازی ادامه بدهند، سر تسلیم درباره سیاست های حکومت پایین آورده اند؟ چیزی که پنهان و آشکار به آن متهم می شوند؟ آیا مهرجویی با شمی تیز در این زمینه که چه نوع فیلم هایی می توانند مقبول باشند، دارد در شرایط جدید موج سواری می کند؟ آیا نگاه خوش بینانه و اخلاقی جدید کیارستمی برای خوشامد سیاست گذاران سینمایی است؟ به این پرسش ها خواهیم پرداخت، اما برویم سراغ آن تازه به زمین برگشته از سیاره ای دیگر. او علاوه بر این قدیمی ها، فیلمسازانی را می بیند که پیش از انقلاب اسمشان را هم نشنیده بود: «محسن مخملباف»، «ابراهیم حاتمی کیا»، «رسول ملاقلی پور» و…؛ در یک کلام فیلمسازان بعد از انقلاب، با رویکرد حکومتی تر و مذهبی تر. اما در میان این گروه هم اتفاقات ساده و پیش بینی ناپذیر نیستند.

• «محسن مخملباف» از ابتدا تا انتهای این ده سال، ده فیلم ساخت؛ از فیلم توبه نصوح شروع کرد تا رسید به نوبت عاشقی و «ناصرالدین شاه آکتور سینما. اسم فیلم ها، خود گویا هستند. آن مهمان از سیاره دیگر آمده، اگر سال ۶۸ به تهران رسیده باشد دستفروش اکران است. فیلمی غریب و مالیخولیایی، فلسفی و بدبین، که شباهت اندکی به یک فیلم سیاسی تبلیغاتی دارد، هرچند سازنده اش به عنوان مذهبی تندرو مشهور است.

دیده بان (۱۳۶۷) و مهاجر (۱۳۶۸)، فیلم های جنگی فیلمساز جوان دیگری که در این دوره رو آمده، «ابراهیم حاتمی کیا»، شباهت اندکی به فیلم جنگی دارند و بیشتر درباره یک جور مراقبه درونی و تنهایی در میدان جنگ اند. عروسی خوبان (۱۳۶۷) و وصل نیکان (۱۳۷۰) با اسم هایی که از شباهت درونی شان سخن می گویند، حدیث سرخوردگی جوانان از جنگ برگشته اند که میان خاطرات جنگ و جو بازگشت به زندگی عادی، در نوسان اند و پس از آن همه قربانی در میدان های جنگ، زندگی عادی را دشوار می یابند.

• «رسول ملاقلی پور» در این دهه پنج فیلم خانگی ساخته که هر چند نسبت به فیلم های حاتمی کیا، راحت تر در ژانر سینمای جنگ قرار می گیرند، اما نشانه هایی از روان شناسی آدم های نامتعارف و فضاهای مالیخولیایی در فیلم هایش نمایان اند. در همه این فیلمسازها میلی به تجربه گری سینمایی نیز احساس می شود. کششی عاشقانه به سمت سینما و میل به آزمودن شیوه ها و روایت های تازه. در یک کلام در میان فیلمسازان اس استار ویسیده نیز شاهد تحولاتی هستیم که می تواند مسافر ما را حیرت زده کند. حضور زن ها پشت دوربین در مقام کارگردان و سایر عوامل، شاید یکی از همین عجایب باشد.

اما علاوه بر فیلمسازان شاخص، ژانرهای نویی نیز داریم. گفتیم که فیلم جنگی ایرانی یک جور فیلم جنگی مخصوص است؛ یک ژانر بخصوص است. در کنار فیلم هایی که به فیلم های کلاسیک این گونه سینمایی نزدیک اند، شاهد فیلم هایی هستیم که میدان جنگ را بیشتر جایی برای مراقبه می دانند. در این فیلم ها از رویارویی مستقیم با دشمن و صحنه های نبرد نشان اندکی است و به جای آن میدان جنگ به عنوان جایی برای انسان سازی و آزمون ایمان دیده می شود.

سینمای کودک نیز در این سال ها مهم می شود، اما در اینجا هم با یک ژانر تازه رو به رو هستیم که شاید بتوان نامش را گذاشت «کودک قهرمان به سبک ایرانی». کودکی عازم ماموریتی می شود که می تواند رساندن دفترچه مشق دوستی به دستش باشد یا پیدا کردن عینکی یا رساندن کیسه های برنج به سرمنزل مقصود. او برای رسیدن به این هدف، هوش و پایمردی زیادی از خود به نمایش می گذارد، اما بزرگ سالان متوجه تلاش او نیستند. تعداد زیادی از این فیلم ها ساخته می شود. البته سینمای کودک متعارف تری هم داریم. فیلم عروسکی شهر موش ها ( ۱۳۶۴) ساخته «محمدعلی طالبی» و «مرضیه برومند»، پرفروش ترین فیلم این دهه بر مبنای شخصیت های برگرفته از یک برنامه تلویزیونی، برجسته ترین نمونه این مقوله است. و یک نوع ملودرام خانوادگی که فیلم شاخصش گل های داوودی ( ۱۳۶۳) اثر «رسول صدر عاملی» است که یکی از پرفروش های این سال ها هم هست. فیلم های عرفانی هرچند تعدادشان زیاد نیست، اما از کوشش آگاهانه ای حکایت می کنند برای ساختن فیلم معنوی- اخلاقی به جای فیلم مذهبی. فیلم آن سوی مه ( ۱۳۶۴) ساخته «منوچهر عسگری نسبت» است که با حمایت «بنیاد فارابی» ساخته شده و نویسنده اش «محمد بهشتی» چهره شاخص سیاست گذاری سینمای ایران در این دهه است، مشهورترین نمونه است در این زمینه.

سرانجام باید از بازیگران شاخص این دوره گفت که خود چیزی می گوید درباره جو غالب این دوران. در میان بازیگران زن «افسانه بایگان» و «سوسن تسلیمی» چشم گیرتر یا پرکارترند. هر دو، هر یک به نحوی، از نقش زن جذاب سینمایی فاصله دارند. سوسن تسلیمی با بازی در فیلم های «بهرام بیضایی» و فیلمی مانند مادیان ( ۱۳۶۴) اثر «علی ژکان» در قالب زن قوی و جدی جا می افتد و آن وجه از وجود او که گویای پایداری و شخصیت قوی است، موکد می شود. کار افسانه بایگان دشوارتر است. او باید در نقش متعارف زنانه ظاهر شود با جذابیت کنترل شده و با رفتاری که هرگز به امکان استفاده از زیبایی زنانه راه ندهد. در میان مردان دو دسته را داریم،بازیگران با پیشینه تئاتری مانند «نصیریان» و «انتظامی» از یک سو، «بیژن امکانیان» به عنوان جوان اول مودب و یک جور معادل مردانه افسانه بایگان، از سوی دیگر و مهم تری از هر دوی اینها بازیگران کمدی ای هستند که از برنامه کودک تلویزیون به سینما آمده اند مانند «اکبر عبدی» و «علیرضا خمسه». ترکیب این بازیگران از کشش های متضاد در فضای سینما خبر می دهد. از یک سو افزایش میل جامعه به زندگی عادی تر، که معنی اش فیلم های سبک تر و سرگرم کننده تر و خانوادگی تر است و از سوی دیگر میل به کنترل عوامل جذابیت سینما که در اواخر دهه ۶۰ جای خود را به استفاده سنجیده از این عوامل داده است.

از قراین امر این طور بر می آید که از مقطعی، از وقتی گروه انوار «بهشتی» و «حیدریان» زمام امور را در معاونت سینمایی وزارت ارشاد در دست گرفتند، بنابر سیاستی قرار گرفت که در آن حتی الامکان از سرمایه های سینمای پیش از انقلاب و پیش از هر چیز از نیروهای انسانی فعال در آن سینما، استفاده شود بدون این که آن سینما احیا شود. قرار شد سینمایی مطلوب تعریف و طراحی شود. سینمایی که واقع بینانه باشد. نقش سینما را هم به عنوان سرگرمی به رسمیت بشناسد. در این سینما به جای تبلیغات آشکار سیاسی و دینی می باید بر احساسات انسان دوستانه و ارزش های معنوی عام که همسو بودند با ارزش های اسلامی تاکید شود تا طیف وسیع تری از فیلمسازان و مخاطبان را بتواند جذب کند. موضوع این بود که از عوامل مفسده برانگیز فیلمفارسی پرهیز و تصویر مثبتی از جامعه اسلامی مستقر در ایران ارائه شود. این سینما در ضمن می توانست سفیر نظام نومستقر کشور در جهان باشد. در یک کلام سینمایی سالم، گرم و انسانی باشد. خب، در چنین سینمایی فیلمسازان فعال پیش از انقلاب هم می توانستند نقشی داشته باشند. فیلمی مانند خانه‌ی دوست کجاست؟ می توانست فیلم مطلوبی برای این نوع سینما باشد و البته معنایش این نیست که آن فیلم بیگانه است با دنیای درونی فیلمسازش و صرفا برای پاسخ به این سیاست ساخته شده بود.این آدمی که ده سال غایب بوده، دوره گذار از نظام سینمایی پیش از انقلاب به نظام کنونی را ندیده است. او در نیمه دوم دهه ۶۰ با نظام سینمایی جاافتاده و مستقری رو به رو می شود که با وجود نوسانات قابل توجه، تا امروز ادامه پیداکرده است.

این سیاست گذاری عمومی محصول شکست دو استراتژی کلان است: سیاست تعطیل کردن سینما به طور کلی از یک سو و سیاست «فیلمفارسی اسلامی» در قالب یک سینمای اکشن با روایت های انقلابی و اسلامی، با بازیگران مشهور پیش از انقلاب. برزخی ها (۱۳۶۱) ساخته« ایرج قادری»، نمونه شاخص راهبرد اخیر بود؛ فیلمی با بازی «فردین»، «ناصر ملک مطیعی» و «سعید راد» درباره گروهی از تبهکاران که از زندان فرار می کنند، اما وقتی با مقاومت مردم در برابر نیروهای متجاوز بیگانه آشنا می شوند، به مردم می پیوندند و در این راه جان می بازند. این فیلم پرفروش و جنجال برانگیز، سرانجام توقیف شد. از سوی دیگر موضوع تعطیلی سینما هر چند هرگز به طور جدی مطرح نشد، اما در سال های آغازین دهه ۶۰ سایه اش همچنان بر سر سینمای ایران سنگینی می کرد. شکل دیگری از این تهدید بدل ساختن سینما به ابزار تبلیغات سیاسی و ایدئولوژیک آشکار، تهاجمی یا آموزشی بود که با ذات سینما به عنوان یک حوزه سرگرمی و هنر تناقض داشت. آنچه سرانجام جاافتاده، هیچ یک از اینها نبود؛ سیاستی بود که برآیند همه این فشارها بود. وضعیتی که در بالا به اختصار تمام توصیف شد، این فیلم ها، فیلمسازان، ژانرها و بازیگران، هم معلول سیاست گذاری هایی هستند که در آن سال ها انجام شد و هم معلول دگرگونی واقعی در روحیات و اندیشه های فیلمسازان و هم ناشی از عوض شدن جو عمومی جامعه در این دهه.

فیلمسازان باتجربه که خود طی ده سال تجربه زندگی در جامعه ای متلاطم را داشتند و با بالا رفتن سنشان در احوالات تازه ای زیست می کردند، کوشیدند در چارچوب سیاست های موجود جایی برای تداوم فیلمسازی خود بیابند و نقاط مشترک خود را با سیاست های فرهنگی جدید پیدا کنند. و از این سو از فیلم های جدید آنها استقبال شد. حکومت، خواهان نمایش تصویری مثبت از کشور بود، تصویری که تصویر حکومتی نباشد، و فیلمی مانند خانه‌ی دوست کجاست؟ (و همه فیلم های کودک قهرمانی که پیش و پس از آن ساخته شدند) به این خواست پاسخ می دادند و در عین حال با روحیات و اندیشه های سازندگانشان همخوان بودند.

این شکلی خودجوش از همسویی بین سیاست گذاران و فیلمسازان بود. اما اعمال این سیاست شکل های آشکارتری هم داشت. در چارچوب سیاست جدید، ورود فیلم های خارجی به کشور تقریبا ممنوع شد؛ مگر گلچین بسیار ساده و آثار سینمای هنری، فیلم های فیلمسازانی مانند «تارکوفسکی». ارسال فیلم های ایرانی به جشنواره های بین المللی هم بعد از موفقیت چند فیلم از جمله همین خانه‌ی دوست کجاست؟ در جشنواره های جهانی، به شکل آگاهانه تری در دستور کار قرار گرفت. ناگفته نماند که بسیاری از فیلمسازان چنان که در مصاحبه هایشان گفته اند، ممنوعیت ورود فیلم های امریکایی را برای سینمای ایران مفید دانسته اند و از این منظر با سیاست های حاکم همراه بوده اند.

ارگان های دولتی متولی امر سینما با دو اهرم این سیاست ها را پیش می بردند: با اهرم نظارت یا ممیزی (مهم نیست اسمش را چه بگذاریم) که به معنی ممنوعیت برخی موضوعات و برخی آدم ها و برخی فضاها بود؛ و با اهرم حمایت از فیلم های مطلوب (حمایت مالی، سوبسیدها، مشارکت در سرمایه گذاری با وام هار ارزان و…) برای این کار تشکیلاتی شکل گرفت که تا امروز با وجود فراز و فرود سیاست ها، به کار خود ادامه می دهد: «معاونت سینمایی وزارت ارشاد»، «بنیاد فارابی» به مثابه اصلی ترین بازوی پیشبرد سیاست های آن، «حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی»، و بعدها «خانه سینما». جشنواره بین المللی فیلم فجر هم به عنوان زیرمجموعه بنیاد فارابی کار می کرد.

اما آنچه درباره سیاست گذاری سینمایی در بالا گفتیم این قدرها هم ساده و یکدست نبود. به خصوص بر سر این که سینمای سالم چه نوع سینمایی است بین سیاست گذاران اختلاف وجود داشت. بنیاد فارابی سینمایی سالم را به عنوان سینمایی هنری و عرفانی و جدی تعبیر می کرد، در حالی که کسانی که در حوزه هنری بودند خواهان سینمایی عامه پسندتر بودند. همان بحث قدیمی سینمای اروپا و سینمای آمریکا بود که در شرایط خاص ایران به صورت اختلاف دیدگاه بین فارابی و حوزه بروز کرده بود. حوزه ای ها سینمای مطلوب فارابی را سینمایی بریده از مردم و نخبه گرا و جشنواره ای می دانستند. این بحث ها در دهه ۷۰ به طور جدی تر ادامه یافتند.

امر مهمی که در میان همه فراز و فرودها اتفاق افتاد این بود که یک نوع همسویی بین مسئولان سینمایی و جامعه سینمایی کشور به وجود آمد. فیلم هایی که در دهه ۶۰ روی پرده سینماها رفتند محصول این همسویی بودند. سیاست گذاران سینمایی نقش واسطی را بین سینماگران و حاکمان سیاسی بازی می کردند. از یک سو از سینماگران می خواستند واقع بین باشند، به ضوابط پایبند باشند و شرایط جدید کشور را درک کنند و از سوی دیگر اهمیت سینما و ضرورت بها دادن به آن را به حاکمان سیاسی گوشزد می کردند. البته همه چیز طبق برنامه های پیش بینی شده پیش نمی رفت،

اما روی هم رفته با برنامه ریزی فرهنگی موفقی رو به رو بودیم که توانست سینمای نویی در کشور بنا نهد و تا حدود زیادی سینماگران را از بلاتکلیفی نجات دهد. ادامه تاریخ سینمای ما تا امروز را می توان با پیگیری تغییرات کمی و کیفی سیاست گذاری هایی که در دهه ۶۰ اتفاق افتاد درک کرد. این گزارش مختصر ناقص خواهدبود اگر اشاره نکنیم به اهمیتی که جو سینمایی در دهه ۶۰ میان روشنفکران و حتی اقشاری از مردم عادی پیدا کرد. سینما آن حوزه فرهنگی بود که بیشترین ارتباط را با مردم و به خصوص قشر تحصیل کرده، دانشجویان و روشنفکران داشت. در دهه ۶۰ یک جور سینه فیلیا در مملکت بود که اتفاقا تماشاگران روشنفکر را نشانه گرفته بود.

ماهنامه «فیلم» که در همین دهه شروع به انتشار کرد، به سرعت به یکی از پرفروش ترین نشریه های کشور بدل شد؛ لازم نبود سینمادوست باشی تا فیلم بخری. رابطه با سینمای دنیا هم با وجود ممنوعیت ویدئو و ورود فیلم خارجی قطع نشد. سینمادوستان فیلم های روز و تاریخ سینمای جهان را هر چند با کیفیت های نازل دنبال می کردند. این همه باعث شد سینما در دهه ۶۰ به بخش مهمی از فرهنگی عمومی جامعه بدل شود.

• ماهنامه همشهری ۲۴

 

+ سینمای دهه‌ی ۶۰ ؛ نه احیای فیلمفارسی نه تعطیلی سینما
تمامی حقوق مطالب برای وبسایت اس استار وی محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع و شرعا حرام می باشد.
تمامی حقوق مطالب برای وبسایت قدرت گرفته از : بک لینکس